پیش از هر درخواست مشخص میکنید دستیار فقط بخواند، مستقیم کار کند یا اول برنامه بدهد. سه حالت روشن، بدون غافلگیری.
مسئله
بیشتر دستیارها یک جعبه سیاهاند. یا فقط حرف میزنند، یا بدون اطلاع شما داده را تغییر میدهند. هر دو حالت برای فضای کاری تیم خطرناک است.
با تسکیـ
حالت را کنار کادر پیام انتخاب میکنید. هر حالت مرز مشخصی دارد و همان مرز را رعایت میکند.
داده پروژه را میخواند، خلاصه میکند و پاسخ میدهد. امنترین انتخاب برای گزارش و بررسی.
وظیفه میسازد، وضعیت را عوض میکند، زمان ثبت میکند و کار را جلو میبرد — در محدوده دسترسی خود شما.
برای کار چندمرحلهای اول بررسی میکند، سؤال لازم را میپرسد و برنامهای میدهد که پیش از اجرا ویرایش میشود.
برای پاسخ کوتاه مدل سریع، برای تحلیل سنگین مدل هوشمند. اگر مطمئن نیستید، انتخاب خودکار را بگذارید.
از هر صفحه با کلید Alt + K پنل باز میشود و همان پروژه باز، به گفتگو اضافه میشود.
گزارش میخواهید؟ «پرسش». کار انجام شود؟ «ایجنت». کار بزرگ است؟ «برنامه».
پروژه، بازه زمانی و نتیجه دلخواه را بگویید. هرچه دقیقتر، پاسخ کمخطاتر.
فارسی ساده بنویسید؛ لازم نیست پرامپتنویسی بلد باشید.
«کارهای عقبافتاده پروژه بازطراحی را پیدا کن و برای امروز اولویتبندی کن.»
«در حالت برنامه، برای هفته آینده تیم محتوا نقشه کار بساز.»
پرسش، ایجنت و برنامه — هر کدام با مرز مشخص.
سریع، استاندارد، هوشمند و انتخاب خودکار.
این حالت اصلاً ابزار نوشتن در اختیار ندارد.
مرزهای روشن
ایجنت درخواست را مستقیم انجام میدهد و برای کار کوتاه مناسب است. برنامه اول یک نقشه چندمرحلهای میسازد تا آن را ببینید، ویرایش کنید و بعد اجرا شود.
خیر. در این حالت ابزارهای نوشتن در اختیار دستیار قرار نمیگیرد، پس هیچ وظیفه، سند یا وضعیتی تغییر نمیکند.
برای پرسشهای روزمره مدل سریع کافی است. برای تحلیل داده زیاد یا نوشتن متن بلند، مدل هوشمند نتیجه بهتری میدهد. انتخاب خودکار این تصمیم را به دستیار میسپارد.
با تسکیـ